Background Color:
 
Background Pattern:
Reset
el-GRen-US
el-GRen-US
Search

Τα Νέα μας

Από την αθηροσκλήρωση στο εγκεφαλικό: μπορούμε να το προλάβουμε! - Monday, May 23, 2016

       

 

Το Eγκεφαλικό Eπεισόδιο είναι μια σοβαρή πάθηση που οφείλεται στον περιορισμό ή τη διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος σε ένα μικρό ή μεγαλύτερο τμήμα του εγκεφάλου. H Aθηροσκλήρωση που μπορεί να προσβάλλει όλες τις αρτηρίες του σώματος έχει συνήθως εκλεκτική εντόπιση στις εγκεφαλικές αρτηρίες και σαν αποτέλεσμα δημιουργούνται τα διάφορα εγκεφαλικά κλινικά σύνδρομα.

H Aθηροσκλήρωση γενικά με τις επιπλοκές της ευθύνεται για 17 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τις στατιστικές του Παγκόσμιου Oργανισμού Yγείας, 4 1/2 εκατομμύρια άτομα χάνονται κάθε χρόνο από εγκεφαλικά επεισόδια. Για να επισημανθεί συγκριτικά η σοβαρότητα της καταστάσεως αναφέρεται ότι έχουμε 6 εκατομμύρια θανάτους από όλες τις μορφές καρκίνου.

H σύγχρονη ιατρική εξέλιξη έχει δείξει ότι αντικειμενικός στόχος πρέπει να είναι ο Πρωτογενής έλεγχος για την Πρόληψη του Eγκεφαλικού Eπεισοδίου. Στο 50% περίπου εκείνων που αναπτύσσουν μόνιμο Eγκεφαλικό συμβάν, υπάρχει μεγάλη στένωση των καρωτίδων, που διαπιστώνεται με εμπεριστατωμένη κλινική εξέταση. Oι νεότερες σκιαγραφικές εξετάσεις καθορίζουν σαφώς τον βαθμό της βατότητος των εξωκρανιακών και ενδοκρανιακών αρτηριών όπως και τις τοπικές αλλαγές στην ροή του αίματος. Kατάλληλη συντηρητική θεραπεία για μέτριες χωρίς συμπτώματα στενώσεις, μπορεί να μειώσει αισθητά την πιθανότητα μονίμου Eγκεφαλικού. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται η χορήγηση μικροασπιρίνης, καθώς και άμεση διακοπή του καπνίσματος. Όταν συνυπάρχει Yπέρταση, υψηλή Xοληστερίνη ή Διαβήτης, τότε πρέπει να δοθεί παράλληλα η ανάλογη θεραπεία.

Η έγκαιρη σωστή διάγνωση του μόνιμου Eγκεφαλικού μπορεί να μειώσει αισθητά τη Nοσηρότητα και Θνησιμότητα. O ασθενής εισάγεται αμέσως σε Nοσοκομείο, κατά προτίμηση όπου υπάρχει ειδική εντατική Mονάδα για την αντιμετώπιση των περιστατικών αυτών. H διάγνωση επικυρώνεται με ολοκληρωμένες εργαστηριακές εξετάσεις γιατί είναι ζωτικό να διευκρινισθεί εάν η αιτία του εγκεφαλικού είναι ισχαιμία ή αιμορραγία, εφ’ όσον στην κάθε κατηγορία η αγωγή είναι εντελώς διαφορετική.

Σημαντική αύξηση της αρτηριακής στενώσεως ή εξελκώσεως στο εσωτερικό τοίχωμα των καρωτίδων, μπορούν να προκαλέσουν παροδικά ισχαιμικά συμπτώματα, που διαρκούν συνήθως λίγα λεπτά. Περιλαμβάνουν διπλωπία, αδυναμία κινητικότητας ή και μείωση της αισθητικότητας του άνω ή και κάτω άκρου στην αντίθετη πλευρά του σώματος. Για τις περιπτώσεις αυτές, όπως και όταν η στένωση των καρωτίδων είναι μεγαλύτερη από 70% και ακόμη εκλεκτικά σε μικρά Eγκεφαλικά Eπεισόδια, ενδείκνυται χειρουργική αφαίρεση της στενώσεως. Mια νεότερη τεχνική είναι η εισαγωγή καθετήρα με ελαστική διατεινόμενη σφαίρα ή και τοποθέτηση όταν χρειάζεται, εσωτερικού νάρθηκα με μορφή συρμάτινου πλέγματος. Aυτή εφαρμόζεται από χρόνια με επιτυχία σε αποφράξεις αρτηριών σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως στις στεφανιαίες της καρδιάς. Όταν αφορά όμως τις καρωτίδες, τα κριτήρια είναι πιο επιλεκτικά και τότε τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά.

Σε Eγκεφαλικό αιμορραγικής αιτιολογίας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να σώσει τη ζωή του ασθενούς. Xρειάζεται να τονισθεί ότι σε όλες τις περιπτώσεις ασχέτως αιτιολογίας, η εγκεφαλική ουσία γύρω από την περιοχή της νεκρώσεως, βρίσκεται σε κατάσταση λαθροβιώσεως. Aυτή μπορεί να βελτιωθεί ιδιαίτερα μετά από άμεση εφαρμογή της θεραπείας.

Πρόσφατα προτείνεται και για τα Eγκεφαλικά η χρήση των ειδικών Eνζύμων που χρησιμοποιούνται από χρόνια για τη διάλυση των θρόμβων σε άλλες αρτηρίες. Xρειάζεται όμως να χορηγούνται πολύ εκλεκτικά.

Xρόνια συμπτώματα παραμένουν συχνά σε ένα μεγάλο αριθμό ασθενών μετά το Eγκεφαλικό. H βαθμιαία αποκατάστασή τους απαιτεί συνδυασμό εμπειρίας, υπομονής και επιμονής από όλους. Ο συντονισμός μεταξύ των Mελών της Oμάδας Yγείας είναι απαραίτητος. Aυτή περιλαμβάνει ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς, Φυσίατρο, Φυσικοθεραπευτή, Γενικό ή άλλο Eιδικό Γιατρό, Nοσηλευτή, Eργασιοθεραπευτή, Λογοθεραπευτή Ψυχολόγο και Kοινωνικό Λειτουργό. Eξίσου σημαντική είναι και η συμβολή της Oικογένειας και των φίλων. Oι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν, εκτός από τα οργανικά προβλήματα, κατάθλιψη και άλλες ψυχολογικές διαταραχές και χρειάζονται αγάπη, ουσιαστική κατανόηση και συμπαράσταση. Ένας από τους κυριότερους δείκτες του επιπέδου μιας προηγμένης κοινωνίας είναι ο τρόπος αντιμετωπίσεως των ασθενών αυτών και γενικά ατόμων με ειδικές ανάγκες. Kυβερνητικοί Oργανισμοί, Iδρύματα και Σύλλογοι που σχετίζονται με το θέμα, χρειάζεται να εργάζονται συντονισμένα για τον σκοπό αυτό. Tο σπουδαιότερο όμως είναι η ανάπτυξη σωστής νοοτροπίας από όλους.

H πρόληψη, όπως έχει ήδη τονισθεί, είναι μεγάλης σημασίας για τα εγκεφαλικά όπως και για κάθε άλλη πάθηση, εάν αντιμετωπισθούν σωστά και έγκαιρα ορισμένοι παράγοντες που είναι υπεύθυνοι. Oι δείκτες κινδύνου περιλαμβάνουν την Aθηροσκλήρωση, την Yπέρταση, αρρυθμίες και παθήσεις των βαλβίδων της καρδιάς.

Eίναι γνωστό ότι η αποφυγή του καπνίσματος, η σωστή διατροφή, η διατήρηση κανονικού βάρους, η τακτική άσκηση και το ελεγχόμενο άλγος, μειώνουν σημαντικά τη συχνότητα των παθήσεων αυτών.

Για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση, όχι μόνον των εγκεφαλικών αλλά και όλων των αγγειακών παθήσεων, περιοδικός ιατρικός έλεγχος συμβάλλει αποφασιστικά. H συχνότητα και έκτασή τους εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και την κληρονομική προδιάθεση. Aρχικά γίνεται μια λεπτομερής κλινική εξέταση και κατόπιν ζητούνται μόνον τα απαραίτητα εργαστηριακά για την κάθε περίπτωση. Eξετάσεις υψηλής τεχνολογίας γίνονται μόνον όταν υπάρχει η ανάλογη ένδειξη.

Πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική θεραπεία μπορούν να πραγματοποιηθούν με στενή συνεργασία μεταξύ των μελών μιας καλά οργανωμένης κλινικής ομάδας. O σωστά ενημερωμένος και θετικά προσανατολισμένος ασθενής, είναι το επίκεντρο και το κύριο μέλος της και καλλιεργείται μεταξύ τους πνεύμα αμοιβαίας κατανοήσεως, εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού. Oι αρχές αυτές της συντονισμένης ομάδας συμβάλλουν όχι μόνον για καλύτερη υγεία του κόσμου, αλλά μπορούν να γίνουν παράδειγμα για μίμηση και για άλλους τομείς δραστηριότητας της Kοινωνίας μας. Aυτό δημιουργεί ανύψωση της ποιότητας της ζωής και του Tόπου μας που τόσο αγαπούμε.


 

 
Προσοχή στη φωνή - Thursday, April 21, 2016
                                            

 


Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο ( μόνο 7,5 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες) κάθε χρόνο έχουν προβλήματα με τη φωνή τους!

Την προσοχή όλων και ιδιαίτερα αυτών που είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν πολύ τη φωνή τους εφιστούν οι Ωτορινολαρυγγολόγοι με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φωνής στις 16 Απριλίου .

«Η φωνή είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και μέσω αυτής κάνουμε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής μας επικοινωνίας με τα άτομα του κοντινού και μη περιβάλλοντός μας» αναφέρει ο  διαπρεπής  Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» και προσθέτει

«Γι αυτό χρειάζεται προσοχή καθώς και η φωνή  πολλές φορές ασθενεί. Μάλιστα οι πιθανότητες για να αποκτήσει κάποιος πρόβλημα φωνής κατά τη διάρκεια της ζωής του είναι 30%».

Σύμφωνα  με τους επιστήμονες η φωνή χαρακτηρίζεται από το ύψος, την ένταση και τη χροιά.

  • Το ύψος της φωνής καθορίζεται από τη συχνότητα των ταλαντώσεων των φωνητικών χορδών. Η συχνότητα έχει άμεση εξάρτηση από το μήκος, το πάχος και την ένταση των χορδών.
  • Η ένταση της φωνής εξαρτάται από την πίεση της εκπνοής κατά τη στιγμή της ομιλίας.
  • Η χροιά της φωνής προσδιορίζεται από τον βασικό τόνο, που δίνεται από τη φωνητική μηχανή, σε συνδυασμό με την αρμονία.

«Η φωνασθένεια προσβάλλει κυρίως άτομα που είναι υποχρεωμένα να χρησιμοποιούν πολύ τη φωνή τους και που δεν κάνουν σωστή χρήση της, όπως τραγουδιστές, εκπαιδευτικούς, εκφωνητές, δικηγόρους κλπ» εξηγεί ο κ. Αρτόπουλος και προσθέτει:

«Οι συνηθέστεροι παράγοντες εμφάνισης της φωνασθένειας οφείλονται σε ασθένειες όπως: συνάχι, φλογώσεις του  λαιμού, αναιμία, μεταγριππικές επιπλοκές κλπ».

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας της Φωνής  οι Ω.Ρ.Λ συνιστούν μερικές πρακτικές οδηγίες για να μην έχουμε πρόβλημα με την φωνή μας :

  • Αποφύγετε την ομιλία σε θορυβώδη περιβάλλοντα
  • Αποφύγετε τις κραυγές, τις στριγκλιές, το δυνατό γέλιο καθώς και τις συνεχείς απόπειρες καθαρισμού του λαιμού
  • Καταστείλετε το βήχα σας και προσπαθήστε να πταρνισθείτε «μαλακά» και όχι θορυβώδη
  • Αποφύγετε τη δημιουργία παράξενων ήχων με τη φωνή σας
  • Μην ψιθυρίζετε. Το ψιθύρισμα είναι χειρότερο από την ομιλία
  • Αρχίστε την κάθε πρόταση ομιλίας με εκπνοή
  • Κάντε μία παύση στη μέση της πρότασης και αναπνεύστε πάλι
  • Διατηρείστε ένα απαλό και σωστό τρόπο ομιλίας με σωστή άρθρωση
  • Ομιλείτε με τη σωστή ταχύτητα ομιλίας
  • Δώστε ευλυγισία στη φωνή σας
  • Μάθετε να χρησιμοποιείτε τη φωνή σας με όσο το δυνατόν λιγότερη προσπάθεια και τάση
  • Μην ομιλείτε για πολλή ώρα, αποφύγετε τις παρατεταμένες τηλεφωνικές συνομιλίες, δώστε χρόνο στη φωνή σας να ξεκουραστεί κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας
  • Αποφύγετε να μιλάτε ή να τραγουδάτε συνέχεια κοντά στα όρια της φωνητικής σας κλίμακας
  • Δώστε χρόνο στη φωνή σας να ξεκουραστεί μετά.
  • Χρησιμοποιήστε σωστά την κοιλιακή η διαφραγματική αναπνοή
  • Διατηρείστε την σωστή ενυδάτωση του σώματος, πίνοντας 7-9 ποτήρια νερό την ημέρα
  • Σε περίπτωση κρυολογήματος η λαρυγγίτιδας συμβουλευτείτε αμέσως τον ειδικό ιατρό
  • Αποφύγετε τη ξηρασία που δημιουργεί ο κλιματισμός σε εσωτερικούς χώρους
  • Αποφύγετε την εισπνοή μολυσμένου αέρα
  • Διατήρηση καλής γενικής κατάστασης
  • Αναπαύεστε αρκετά
  • Ασκηθείτε συχνά
  • Διατηρείστε μια ισορροπημένη δίαιτα που να περιλαμβάνει λαχανικά, φρούτα και τροφές ολικής αλέσεως
  • Αποφυγή καπνίσματος
  • Θεραπεύεστε την γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση εφόσον πάσχετε
  • Αποφεύγετε τα καφεϊνούχα και αλκοολούχα ποτά γιατί αυτά προκαλούν αφυδάτωση
  • Η χρήση ενός υγραντήρα θα βοηθήσει στην ενυδάτωση
  • Ο «καθαρισμός» του λαιμού θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί προκαλεί τραυματισμό στις φωνητικές χορδές


 
Αλλεργία - Thursday, April 21, 2016
ΑΛΛΕΡΓΙΑ

Τι είναι η αλλεργία;

Αλλεργία είναι σύνθετη λέξη και ετυμολογικά προέρχεται από το συνδυασμό των λέξεων «άλλο + έργο». Ο πρώτος που πρότεινε τον όρο αυτό ήταν ο Αυστριακός παιδίατρος Clemens von Piquet (1874-1929), ο οποίος παρατήρησε το 1905 ότι κατά την επαναχορήγηση ετερολόγων ορών, ορισμένα άτομα αντί ανοσίας εμφάνιζαν ορονοσία. Με απλά λόγια το ανοσιακό σύστημα αντί να εμφανίζει τη φυσιολογική δραστηριότητα για την οποία έχει ταχθεί από τη φύση, δηλαδή να εμφανίζει φύλαξη του οργανισμού (ανοσία), εμφάνιζε άλλο έργο (αλλεργία) δηλαδή α -φύλαξη (αναφυλαξία). Σήμερα θεωρούμε ότι η αλλεργία είναι αποτέλεσμα της υπεραντίδρασης (υπερευαισθησίας) του ανοσιακού μας συστήματος σε ουσίες του περιβάλλοντος, οι οποίες ΔΕΝ είναι παθογόνες (επικίνδυνες) για τον οργανισμό π.χ. γύρεις δένδρων και φυτών, πρωτεΐνες τροφικής προέλευσης (γάλα αγελάδος, αυγό, ψάρι κ.α.). Τα φυσιολογικά άτομα ανέχονται την επαφή του οργανισμού με τις ουσίες αυτές (τις ονομάζουμε αλλεργιογόνα) χωρίς το ανοσιακό τους σύστημα να αντιδρά (εμφανίζει όπως λέγεται στην ιατρική ανοσολογική ανοχή). Η ανοσολογική ανοχή είναι απαραίτητη διότι ο οργανισμός μας είναι υποχρεωμένος να έρχεται σε επαφή με συστατικά που δεν έχουν την ίδια σύσταση με τα δικά του και συνεπώς το ανοσιακό μας σύστημα να ανέχεται την επαφή με αυτά χωρίς να αντιδρά, επειδή τα ξένα συστατικά είναι τις περισσότερες φορές χρήσιμα. Για παράδειγμα, εάν δεν υπήρχε το φαινόμενο της ανοσολογικής ανοχής τότε δεν θα μπορούσαμε να φάμε ζωικές ή φυτικές πρωτεΐνες. Στο αλλεργικό άτομο υπάρχει διαταραχή της ανοσολογικής ανοχής σε κάποια (ή κάποιες) από τις ξένες πρωτεΐνες, με αποτέλεσμα όταν εισέλθουν αυτή (ές) στον οργανισμό να υπεραντιδρά το ανοσιακό σύστημα και να προκαλείται βλάβη σε κάποιους ιστούς ή όργανα του οργανισμού. Με αυτό το τρόπο προκαλούνται και τα διάφορα συμπτώματα της αλλεργίας.

Πως γίνεται κάποιος αλλεργικός;

Η αλλεργία αποτελεί τη συνισταμένη έκφραση δύο κύριων συνιστωσών, αφενός της κληρονομικής προδιάθεσης (που εκφράζεται στα γονίδια του ατόμου και του προσδίδει ένα είδος ευεπιφορότητας για την εκδήλωση της νόσου) και αφετέρου του περιβάλλοντος, οι διάφοροι παράγοντες του οποίου τροποποιούν την έκφραση των γονιδίων κάθε ατόμου. Με τον τρόπο αυτό η αλλεργία μπορεί να εμφανίζεται κλινικά με συμπτώματα (δηλαδή νόσο) ή να παραμένει σε υποκλινικό στάδιο (χωρίς συμπτώματα) και ονομάζεται απλώς ευαισθητοποίηση. Το ανοσιακό μας σύστημα όταν έλθει σε επαφή με μία ουσία που τη θεωρεί επικίνδυνη για τον οργανισμό θα αντιδράσει, με σκοπό την εξουδετέρωση της, με την παραγωγή αντισωμάτων. Όταν το αλλεργικό έρχεται σε επαφή με το αλλεργιογόνο αντί να παραχθούν το είδος των αντισωμάτων που παράγονται
φυσιολογικά (δηλαδή να παραχθούν IgG αντισώματα), παράγονται άλλο είδος αντισωμάτων τα IgE αντισώματα. Τα αντισώματα αυτά επενδύουν τη κυτταρική μεμβράνη συγκεκριμένων κυττάρων του οργανισμού, τα οποία ονομάζονται βασεόφιλα και σιτευτικά κύτταρα. Τα βασεόφιλα κυκλοφορούν στο αίμα και βγαίνουν και στους ιστούς, ενώ τα σιτευτικά είναι μόνο στους ιστούς διάσπαρτα σε όλο το σώμα. Τα κύτταρα αυτά διαφοροποιούνται από άλλα κύτταρα του οργανισμού διότι παράγουν και αποθηκεύουν στο εσωτερικό τους (σε κοκκία του κυτταροπλάσματος) ορισμένες ουσίες όπως η ισταμίνη. Όταν σε ένα άτομο παράγονται IgE αντισώματα και αυτά έχουν επενδύσει τα βασεόφιλα και σιτευτικά κύτταρα του, τότε ομιλούμε ότι το άτομο είναι ευαισθητοποιημένο. Όταν το συγκεκριμένο άτομο έλθει πάλι σε επαφή με την ουσία (αλλεργιογόνο) που προκάλεσε το σχηματισμό των IgE αντισωμάτων, τότε το αλλεργιογόνο θα συναντήσει το αντίσωμα (που είναι στη μεμβράνη των βασεοφίλων και σιτευτικών κυττάρων) και θα ενωθεί μαζί του. Η ένωση αυτή θα έχει σαν αποτέλεσμα τα κύτταρα να ενεργοποιηθούν και να απελευθερώσουν τις ουσίες που έχουν στα κοκκία τους στους γύρω ιστούς. Όμως, οι ουσίες αυτές (π.χ. η ισταμίνη) έχουν πολλές και έντονες φαρμακολογικές δράσεις, όπως διαστέλλουν τα αγγεία και προκαλούν ερυθρότητα, προκαλούν βήχα ή κνησμό (φαγούρα) στο δέρμα - μύτη επειδή ερεθίζουν τα τοπικά νεύρα κλπ. Με τον τρόπο αυτό παράγονται τα γνωστά συμπτώματα της αλλεργικής νόσου. Επιπλέον, ενεργοποιείται και μία σύνθετη βιολογική διεργασία που τελικά οδηγεί σε ένα είδος ειδικής φλεγμονής (αλλεργική φλεγμονή), η οποία χρονίζει σε ορισμένες αλλεργικές παθήσεις (όπως άσθμα, ρινίτιδα, ατοπική δερματίτιδα κλπ) με αποτέλεσμα τη χρονιότητα της νόσου

Κληρονομικότητα και περιβάλλον. Τι ευθύνεται περισσότερο;
Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μία δραματική αύξηση των αλλεργικών παθήσεων στις ονομαζόμενες « Δυτικού τύπου » κοινωνίες. Η αύξηση της συχνότητας είναι πολύ εντυπωσιακή, σε μερικές αλλεργικές παθήσεις έχει διπλασιασθεί έως και τετραπλασιασθεί η συχνότητα σε ένα διάστημα 20-30 ετών. Μία τέτοια αύξηση είναι απίθανο να οφείλεται σε αλλαγή του γενετικού υποστρώματος και οι αιτίες πρέπει και αναζητούνται σε μεταβολές των περιβαλλοντικών συνθηκών. Όταν ο ένας γονέας είναι αλλεργικός τότε η πιθανότητα του να γεννηθεί παιδί που θα εμφανίσει αλλεργική νόσο είναι περίπου 25-30% (λίγο μεγαλύτερη από του γενικού πληθυσμού), όταν είναι και οι δύο γονείς αλλεργικοί τότε η πιθανότητα υπερβαίνει το 50% και στη περίπτωση που πάσχουν και οι δύο γονείς από την ίδια αλλεργική νόσο, τότε η πιθανότητα ξεπερνά το 65%. Όμως από την άλλη πλευρά στους μονοωγενείς διδύμους (τα φυσικώς κλωνοποιημένα άτομα) δεν εμφανίζεται απόλυτη σύμπτωση της αλλεργικής νόσου, αλλά μόνο σε ποσοστό περί το 60%, δηλαδή στα ζεύγη των μονοωγενών διδύμων μόνο 6 στα 10 ζευγάρια πάσχουν και οι δύο δίδυμοι. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μεν κληρονομική επιβάρυνση, αλλά η κληρονομικότητα δεν μεταβιβάζεται με ένα γονίδιο (όπως για παράδειγμα στη περίπτωση της μεσογειακής αναιμίας). Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η κληρονομική προδιάθεση (ευεπιφορότητα) κληρονομείται με σύνθετο τρόπο και το περιβάλλον είναι που παρεμβαίνει ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ στην εκδήλωση ή όχι της αλλεργικής νόσου.

http://www.isathens.gr/selida-tou-politi/epikaira-iatrika-themata/323-2011-12-06-17-47-38.html
 
Το παιδί μου ροχαλίζει όταν κοιμάται. Είναι ανησυχητικό; - Friday, April 1, 2016

 

                                                                     

Γράφει ο Βασίλειος Γρηγορίου, Χειρουργός  ΩΡΛ, Επιμελητής Τακτικών Εξωτερικών Ιατρείων, ΩΡΛ Κλινικής  Παίδων ΜΗΤΕΡΑ

Ροχαλητό λέγεται ο θόρυβος της αναπνοής κατά τον ύπνο  που προκαλείται από τη δόνηση των μαλακών ιστών λόγω κάποιας στένωσης ή απόφραξης της ελεύθερης διόδου του αέρα από τη μύτη μέχρι τους πνεύμονες.
Το ροχαλητό είναι ένα συχνό φαινόμενο. Περίπου 12-13% των παιδιών ηλικίας 1-9 χρόνων ροχαλίζει καθημερινά ή το λιγότερο 3-4 φορές την εβδομάδα κατά τον ύπνο, και 2-3% εμφανίζει επεισόδια άπνοιας στον ύπνο (σταμάτημα της αναπνοής για κάποια δευτερόλεπτα ή δύσκολη και εργώδης αναπνοή).

Όταν ένα παιδί έχει ίωση του ανώτερου αναπνευστικού και η μύτη του είναι  βουλωμένη, είναι αναμενόμενο να ροχαλίζει παροδικά. Το καθημερινό όμως ροχαλητό δεν είναι αθώο, και οφείλεται σχεδόν πάντοτε σε υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια), σε υπερτροφία των αμυγδαλών (μεγάλες) ή σε συνδυασμό και των δύο. Σπανιότερες αιτίες ροχαλητού στα παιδιά είναι η αλλεργική ρινίτιδα, η παχυσαρκία, το σύνδρομο Down, διάφορες νευρομυικές παθήσεις  και το άσθμα. Επίσης, παιδιά με γονείς που καπνίζουν  έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν άπνοιες στη διάρκεια του ύπνου.

Όταν  το ροχαλητό  συνοδεύεται από επεισόδια άπνοιας  το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει και μειώνεται το οξυγόνο στους ιστούς. Ο ύπνος του είναι ανήσυχος με αποτέλεσμα το παιδί να μην ξεκουράζεται και να εμφανίζει κατά την διάρκεια της ημέρας υπνηλία, νευρικότητα, μείωση της συγκέντρωσης και διάσπαση της προσοχής του με συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς π.χ επιθετικότητα. Πολλές φορές τα παιδιά αυτά παρουσιάζουν μειωμένη σωματική ανάπτυξη καθώς και μαθησιακές δυσκολίες.

Οι γονείς θα πρέπει να ξέρουν ότι τα παιδιά δεν πρέπει να ροχαλίζουν σχεδόν ποτέ, ανεξάρτητα από την θέση του ύπνου και σαφέστατα δεν πρέπει να παρουσιάζουν άπνοιες. Όταν αυτό συμβαίνει  τότε ή κάτι φράζει τη μύτη τους ή το βάθος του στόματός τους και το συντομότερο πρέπει να εξετασθούν από Ωτορινολαρυγγολόγο.

Συστήνουμε στους γονείς να προσέχουν εάν το παιδί τους είναι ανήσυχο στον ύπνο του, εάν δείχνει να αγωνίζεται να αναπνεύσει, αν έχει θορυβώδη αναπνοή (ροχαλίζει), αν εμφανίζει υπνηλία κατά την διάρκεια της ημέρας και δεν είναι ευδιάθετο. 

Να μην εφησυχάζουν ότι το ροχαλητό του παιδιού είναι αθώο και ότι θα  περάσει από μόνο του. Να το αναφέρουν στο παιδίατρο τους ούτως ώστε σύντομα να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια από τον ειδικό γιατρό (ΩΡΛ), ο οποίος αφού εξετάσει κλινικά το παιδί και συχνά με χρήση ειδικού ενδοσκοπίου θα εντοπίσει το σημείο που προκαλεί την απόφραξη και αναλόγως των ευρημάτων θα συστήσει  ένα σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος που μπορεί να περιλαμβάνει  αδενοτομή, αμυγδαλεκτομή ή συνδυασμό και των δύο.

ΠΗΓΗ: http://www.mitera.gr/default.asp?pageID=127&pageCode=13.03&tablePageID=44&pageNo=5&direction=asc&orderby=&langID=1&pages=4&entryID=71

 
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Σύνδρομο Down - Monday, March 21, 2016

Πρόκειται για μια γεννητική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από σωματικές διαφοροποιήσεις, καθώς και νοητική στέρηση. Το παιδί με σύνδρομο DOWN, έχει συνολικά 47 αντί για 46 χρωματοσώματα. Είναι αλήθεια ότι μια μεγαλύτερη γυναίκα είναι πιθανότερο να γεννήσει παιδί με σύνδρομο DOWN από μια νεότερη. Αν μια γυναίκα έχει ήδη ένα παιδί με σύνδρομο DOWN είναι πιθανότερο να αποκτήσει και άλλο. Τα παιδιά με σύνδρομο DOWN είναι συνήθως ευχάριστα, υπερβολικά στοργικά και σπάνια είναι ανυπάκουα, επιθετικά και δεν έχουν νευρικές κρίσεις ή δυσκολίες συμπεριφοράς Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για το σύνδρομο DOWN. 

Η διάγνωση μπορεί να γίνει με αμνιοκέντηση ή με άλλη προγενετική διάγνωση.

Οι γονείς ενός παιδιού με σύνδρομο DOWN, αλλά και γενικότερα αυτών με «ειδικές ικανότητες» θα περάσουν από μια σειρά ψυχολογικών διαδικασιών, στην προσπάθεια τους να αντιμετωπίσουν τον πόνο και τον θυμό που συνήθως δημιουργούνται. 

Η Dr. Elizabeth Kubler – Ross έχει περιγράψει 5 ψυχολογικά στάδια από τα οποία «περνάει» το άτομο που αντιμετωπίζει μια τραυματική εμπειρία που μπορεί να περιγραφεί τόσο επώδυνη όσο και ο ίδιος ο θάνατος.

  1. Το πρώτο στάδιο το οποίο ονομάζει άρνηση, οι γονείς αρνούνται το επώδυνο γεγονός Π.χ. δεν το συζητούν, αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες του παιδιού ή ακόμα να εγκαταλείπουν το προβληματικό περιβάλλον.

  2. Στο δεύτερο στάδιο, το αρνητικό συναίσθημα του θυμού διακατέχει τους γονείς με συμπτώματα επιθετικότητας (σαρκασμός, ειρωνεία) και έμμονες σκέψεις Π.χ. γιατί εγώ; Γιατί αυτό έπρεπε να γίνει σε μένα;

  3. Στο τρίτο στάδιο οι γονείς αισθάνονται θλίψη, κατάθλιψη, άρνηση να συμμετάσχουν στην καθημερινότητα

  4. Στο τέταρτο στάδιο ένας πολύπλοκος μηχανισμός μπαίνει σε λειτουργία, όπου οι γονείς αρχίζουν να ελπίζουν σε μια βελτίωση, σ” ένα “θαύμα”, που θα λύσει το πρόβλημα. Σ” αυτό το στάδιο πχ μπορεί να προσεύχονται και να συνομιλούν με τον Θεό.

  5. Στο τελευταίο, πέμπτο στάδιο, ο μηχανισμός της αποδοχής μπαίνει σε λειτουργία. Οι γονείς αρχίζουν να δέχονται το οδυνηρό γεγονός της γέννησης ενός “όχι φυσιολογικού” παιδιού.

Η διαδικασία αυτών των πέντε σταδίων λειτουργεί σαν προστατευτικός, αμυντικός μηχανισμός, για να μπορέσει το άτομο να ξεπεράσει το τραυματικό γεγονός. Δεν είναι απαραίτητο το άτομο να περάσει και από τα πέντε αυτά στάδια, αφού συχνά βλέπουμε κάποιον να αφήνει πίσω του κάποιο από αυτά.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το υποσυνείδητο μας δημιουργεί αυτούς τους μηχανισμούς άμυνας, για να δοθεί η ευκαιρία στο συνειδητό μέρος του εαυτού μας να ξεπεράσει επιτυχώς τις δυσκολίες. Όλα τα στάδια θεωρούνται φυσιολογικά και ζωτικής σημασίας για να αντιμετωπιστεί το τραυματικό περιστατικό.

Για πολλά χρόνια οι ειδικοί πίστευαν ότι η ηλικία της μητέρας (μεγαλύτερη των 35 για την 1η εγκυμοσύνη) είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την αποφυγή του συγκεκριμένου συνδρόμου. Για την έγκαιρη διάγνωση με σκοπό την πρόληψη και ενώ η μητέρα βρίσκεται στον 60 περίπου μήνα της εγκυμοσύνης της, οι γιατροί συνιστούν την αμνιοκέντηση, ούτως ώστε να διαπιστωθεί και να δοθεί στη μητέρα η επιλογή της διακοπής της κύησης.

Έρευνες των τελευταίων χρόνων επίσης δείχνουν ότι η πολύ νεαρή ηλικία της μητέρας είναι επίσης ένας παράγοντας υψηλού κινδύνου. Το χαμηλό επίπεδο των οιστρογόνων της γυναίκας τα οποία περιπλέκονται σε μια σειρά από πολύπλοκους βιοχημικούς μηχανισμούς, τελικά μπορεί να προκαλέσουν την τρισωµία στο 210 ζεύγος των χρωματοσωμάτων Έρευνες της δεκαετίας του “ 80 αναφέρθηκαν στην πιθανή εμπλοκή του γενετικού κώδικα της μητέρας, ενώ και το είδος του σπέρματος του πατέρα και η ηλικία του ιδίου ευθύνονται για το 25% της εμφάνισης του συνδρόμου στο παιδί.

Εάν το σύνδρομο αυτό δεν έχει διαγνωσθεί έγκαιρα (δηλαδή προληπτικά) τότε οι γονείς θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το παιδί τους που θα έχει «ειδικές ικανότητες. Πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι το κάθε παιδί αναπτύσσεται με το δικό του ιδιαίτερο/μοναδικό τρόπο και ρυθμό.

Όλα τα παιδιά σε σύνδρομο DOWN μπορούν να εκπαιδευτούν και να αυξήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ικανότητες τους. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι με συνέπεια, υπομονή, αγάπη και εκπαίδευση τα παιδιά αυτά μπορούν να αυξήσουν το βαθμό ευφυίας τους κατά 6-10 βαθμούς Το Ειδικό σχολείο για το παιδί, η καθοδήγηση και η μεθόδευση των προβλημάτων από τον ειδικό για τους γονείς θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής του παιδιού και της οικογένειας του. Η πρόοδος του παιδιού με το σύνδρομο DOWN θα εξαρτηθεί από το βαθμό της νοητικής του στέρησης σε συνδυασμό με το βαθμό εκπαίδευσης του.

 
Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας - Προσφορά Ψηφιακής Μαστογραφίας - Tuesday, March 8, 2016

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σας ενημερώνουμε σχετικά με την προσφορά της Ψηφιακής Μαστογραφίας, που ανέρχεται στα 45 €.

 

Ενημερωτικά αναφέρουμε πως ο καρκίνος του μαστού αποτελεί συχνή πάθηση της γυναίκας στις μέρες μας.

Μέθοδοι που βοηθούν στην έγκαιρη διάγνωση είναι:

Α) Το υπερηχογράφημα μαστού

Β) Η απλή (αναλογική) μαστογραφία

Γ) Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ

 

Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ είναι πλέον η σύγχρονη και αξιόπιστη μέθοδος, που με μεγάλη ακρίβεια προσφέρει την έγκαιρη διάγνωση προκαρκινικών βλαβών του μαστούκαι υπερτερεί σαφώς της απλής αναλογικής τενικής.

Στο Διαγνωστικό Κέντρο “ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΙΣΤΗ” που βρίσκεται στην οδό Κρήτης 72, Νέα Ιωνία, εκτός από το υπερηχογράφημα μαστού, λειτουργεί νέο τμήμα ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑΣ με σύγχρονο μηχάνημα υψηλής ευκρίνειας, του Αμερικανικού Οίκου GENERAL ELECTRIC.

Η συγκεκριμένη εξέταση δυστυχώς δεν καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία και κοστίζει μεταξύ 110 ευρώ – 135 ευρώ.

Η διοίκηση του διαγνωστικού μας κέντρου, θέλοντας να δώσει την ευκαιρία σε όσο το δυνατό περισσότερες γυναίκες να κάνουν αυτήν την τόσο σημαντική εξέταση, μέσα στην δύσκολη οικονομική κατάσταση που διανύουμε αποφάσισε να μειώσει το κόστος της εξέτασης στα 45€.

 

 

Είμαστε στη διάθεσή σας, για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού, επικοινωνήστε στα παρακάτω τηλέφωνα:

210.27.17.066 – 210.27.17.924 – 210.27.16.114

 
Ο Θυρεοειδής Αδένας - Monday, February 29, 2016

 


Ο θυρεοειδής αδένας - ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗ ΕΛΕΝΑ (Ακτινοδιαγνώστης)

Ο θυρεοειδής αδένας μπορεί να επηρεάσει δραματικά πολλές λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και ειδικά αν είστε γυναίκα άνω των 35, οι πιθανότητες να εμφανίσετε μια διαταραχή στον θυρεοειδή είναι πολλές. Μάλιστα, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις αυτές ξεπερνούν το 30%.

Οι γυναίκες έχουν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν πρόβλημα στο θυρεοειδή τους σε σχέση με τους άντρες.

Ο θυρεοειδής αδένας ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, τη θερμοκρασία του σώματος, το μεταβολισμό και τους παλμούς της καρδιάς.

Παρακάτω παρατίθενται μερικά «σημάδια» που σας προειδοποιούν ότι ο θυρεοειδής σας ίσως σας στέλνει μηνύματα να τον προσέξετε:

1. Νιώθετε εξαντλημένοι: Η αίσθηση κούρασης μπορεί να συνδέεται με υποθυρεοειδισμό, μια διαταραχή κατά την οποία ο συγκεκριμένος αδένας δεν παράγει αρκετή θυρεοειδική ορμόνη. Αν νιώθετε κούραση το πρωί όταν ξυπνάτε ή καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, παρότι έχετε κοιμηθεί καλά, ίσως ο οργανισμός σας σάς λέει ότι ο θυρεοειδής σας δε λειτουργεί σωστά.

2. Δεν έχετε όρεξη για τίποτα: Αν νιώθετε καταθλιπιτκοί ή στεναχωρημένοι, ίσως αυτό να είναι σύμπτωμα υποθυρεοειδισμού. Κι αυτό η μικρή παραγωγή της θυρεοειδικής ορμόνης, επηρεάζει τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

3. Νιώθετε νευρικότητα και άγχος: Τα δύο αυτά συμπτώματα συνδέονται με υπερθυρεοειδισμό, όπου ο οργανισμός παράγει πολλή θυρεοειδική ορμόνη, στέλντοντας συνεχώς μηνύματα ενεργοποίησης και σας αφήνει να χαλαρώσετε με τίποτα.

4. Έχει επηρεαστεί η όρεξή σας για φαγητό ή έχει αλλάξει η γεύση σας: Αν θέλετε συνεχώς κάτι να τρώτε, αυτό είναι σημάδι υπερθυρεοειδισμού, καθώς η παραγωγή της θυρεοειδικής ορμόνης σας προκαλεί συνεχές αίσθημα πείνας. Από την άλλη, όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί, επηρεάζεται η αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης.

5. Δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε: Πολλές γυναίκες πιστεύουν ότι η δυσκολία συγκέντρωσης που έχουν είναι σημάδι εμμηνόπαυσης, ενώ μπορεί να οφείλεται σε πρόβλημα στο θυρεοειδή, σύμφωνα με τη Dr Miller.

6. Νιώθετε «φτερουγίσματα» στην καρδιά: Μπορεί να είναι σημάδι ότι στον οργανισμό σας κυκλοφορεί μεγάλη ποσότητα θυρεοειδικής ορμόνης (υπερθυρεοειδισμός).

7. Το δέρμα σας είναι ξηρό (σύμπτωμα υποθυρεοειδισμού).

8. Διαταραχή στη λειτουργία του εντέρου: Όσοι πάσχουν από υποθυρεοειδισμό εμφανίζουν προβλήματα δυσκοιλιότητας.

9. Αλλαγές στην έμμηνο ρύση: Μεγαλύτερη διάρκεια περιόδου με περισσότερη ροή αίματος και κράμπες, μπορεί να είμα σημάδι υποθυρεοειδισμού. Αν έχετε υπερθυρεοειδισμό η έμμηνος ρύση διαρκεί λιγότερο, εμφανίζεται σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και δεν είναι βαριάς μορφής.

Μερικά ακόμη σημάδια που δείχνουν ότι ο θυρεοειδής σας δε λειτουργεί σωστά:

10. Νιώθετε πόνο στα άκρα και τους μύες.

11. Έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση.

12. Παρατηρείτε αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματός σας.

13. Έχετε βραχνάδα ή περίεργη αίσθηση στο λαιμό σας.

14. Έχει αλλάξει το πρόγραμμά σας στον ύπνο.

15. Έχετε πάρει κιλά χωρίς να αλλάξετε πολύ το διαιτολόγιό σας.

16. Παρατηρείτε ότι λεπταίνουν οι τρίχες των μαλλιών σας ή ότι πέφτουν.

17. Δυσκολεύεστε να μείνετε έγκυος.

18. Έχετε υψηλή χοληστερόλη.


 

 

 

 

 

 
Γρίπη Α (Η1Ν1) - Tuesday, February 16, 2016